Strona internetowa Ciechocina





KOŚCIÓŁ ŚW. MARCINA W CIECHOCINIE



W czasach krzyżackich Ciechocin nie posiadał kościoła, a jego mieszkańcy modlili się w Koźminie. Obecny kościół wzniesiono na miejscu XV-wiecznej kaplicy, którą przeniesiono w 1485 roku z Koźmina. Otrzymał konstrukcję drewnianą o ciemnych ryglach pionowych i poziomych, w które wprowadzono ceglany mur zewnętrznie otynkowany na biało. W 1877 roku został odnowiony, dobudowano doń ceglaną zachrystię. Patronat nad nim w końcu XIX wieku sprawowała gmina. Wieś liczyła wówczas 480 katolików. Istniały w niej 64 domy mieszkalne i szkoła na miejscu.

Kościół filialny w Ciechocinie

Kompleksowej renowacji kościoła dokonano w latach 1991-1994. Otrzymał nową posadzkę marmurową, darowaną przez parafię w Silnie, nowe ławki, instalację elektryczną z nagłośnieniem, boazerię ścienną, nowe drzwi wejściowe z zadaszeniem i oświetleniem, miedziane orynnowanie i odgromniki, a także zabezpieczenia przed wilgocią. Obok kościoła ustawiono figurę Matki Bożej i uporządkowano zieleń. U stóp Maryi znalazła się tablica z modlitewnym wezwaniem o chrześcijańską jedność pomiędzy ludźmi.

Współczesna figura NMP przy kościele w Ciechocinie

Jednonawowe wnętrze kościoła zachowało swój dawny wystrój. Stanowi go XVII-wieczny ołtarz z jednokondygnacjową nastawą drewnianą, ozdobioną parą kolumn po obu stronach obszernej niszy usytuowanej centralnie, w której mieści się złocona i polichromowa figura św. Marcina wspomagającego nędzarza. W smukłych niszach między kolumnami o wyrazistej marmoryzacji wstawiono dwie figury drewniane, nad głowami których wkomponowano złocone muszle zastępujące aureole. Figura z prawej strony wyobraża św. Jakuba Apostoła. Przedstawia postać świętego w złocistej szacie i długim płaszczu, pątniczym kapeluszu ozdobionym muszlą, z laską pielgrzyma zdobną dwiema gałkami. Jedynie jego twarz, ręce i bose stopy otrzymały polichromie w kolorze naturalnej karnacji, długie włosy i zarost na twarzy natomiast ciemną barwę. Lewa figura przedstawia św. Judę Tadeusza, ucznia Jezusa i jednego z 12 apostołów, syna Jakuba, który był od wieków czczony jako patron w sprawach beznadziejnych. Ukazany został z księgą w lewej dłoni, podczas gdy w drugiej dzierży maczugę jako narzędzie zadanej mu śmierci.

Figura św. Jakuba Apostoła i figura św. Judy Tadeusza z głównego ołtarza

Nad uskrzydloną główką aniołka, zdobiącą gzyms nastawy ołtarza, umieszczono owalne malowidło olejne z Okiem Opatrzności, które wyłania się z rozświetlonych obłoków. Po obu stronach gzymsu ustawiono figury archaniołów: św. Michała z wagą w ręku i św. Gabriela (?). Retabulum urozmaicają boczne uszaki o ażurowych splotach wici roślinnych. Przed ołtarzem urządzono strefę liturgii posoborowej: drewniany stół Ofiary Eucharystycznej i stół Słowa Bożego, ustawiono sedilia i niewielką kredencję.

Główny ołtarz w prezbiterium kościoła w Ciechocinie

Do dawnego wyposażenia kościoła należy także późnobarokowa, drewniana ambona przyścienna z XVIII wieku, polichromowana na biało i ozdobiona dekoracją snycerską w formie pozłoconych girland. Jej zaplecek uformowany został na krawędzi ściany oddzielającej nawę od prezbiterium. Została nakryta stożkowym baldachimem z klasycyzującą w formie dekoracją: złocistą amforą na szczycie i dwiema tablicami Dekalogu. Nad wejściem do zachrystii widnieje drewniany krucyfiks z rzeźbioną figurą Ukrzyżowanego, polichromowaną w naturalnej kolorystyce ciała Jezusa, a białym perizonium na biodrach i titulusem arkuszowym wysoko nad głową.

Ambona z ciechocińskiego kościoła

Z prawej strony nawy uwagę zwraca niewielki obraz olejny na desce, stylem odpowiadający malarstwu cechowemu lub ludowemu, ze sceną Wniebowzięcia NMP. Jej piękną w rysunku i subtelnej kolorystyce szat, dominującą wzrostem postać unoszą dwie pary aniołów ku świetlistym niebiosom, gdzie kolejna para oczekuje z koroną, by Maryję ukoronować na królową nieba i ziemi. W scenie tej asystują z boku dwaj muzykujący aniołowie oraz widoczne u dołu gestykulujące postacie. Obraz utrzymany w jasnej, pastelowej gamie barw, wymaga renowacji.

Obraz olejny Wniebowzięcia NMP

Feretron procesyjny w snycerskiej ramie drewnianej zawiera obraz Św. Rodziny z muzykującym aniołem u stóp Dzieciątka, zaś na odwrocie wizerunek św. Barbary. Płótna te wskazują na XIX-wieczny warsztat malarski Teodozjusza Rednera z Pelplina. Z późniejszych czasów pochodzi cykl polichromowanych barwnie, stiukowych stacji Drogi Krzyżowej.

Feretron Św. Rodziny - awers

Na przykościelnym cmentarzu umieszczono krzyż, na którym wypisane zostały daty kolejnych misji św. w parafii z lat 1947, 1957, 1968, 1972, 1982, 1991 oraz ostatniej (15-19 V 2000 r,), którą prowadził o. Bernardyn OFM.

Figura św. Marcina - patrona kościoła - w głównym ołtarzu


Do góry